De Hanze-route begint in Zaltbommel, maar ik wil graag vanuit onze woonplaats Rotterdam starten.
Het eerste stuk is bekend: via de Alegrabrug bij Krimpen aan den IJssel fiets ik de Hollandsche IJssel over, pont van Krimpen aan de Lek naar Kinderdijk, de Alblasserwaard door.
Maar het is voor het eerst dat ik vóór Gorinchem de Merwedebrug over fiets.
Door Woudrichem, pontje over naar Loevestein, en over de Waaldijk naar Zaltbommel.
Vanuit Zaltbommel met fiets in de trein over Utrecht naar Leiden Lammenschans, zonder fiets verder via Den Haag HS naar Rotterdam.
Lekker vroeg begonnen, vooral omdat vanaf 3 uur regen wordt verwacht.
De Alblasserwaard heb ik toch al vrij vaak gefietst, maar elke keer is het weer een heerlijk stuk, ik herken het landschap niet echt.
Woudrichem is een leuk stadje, jachthaven, bekijk de video hieronder maar. Loevestein lijkt me leuk om een familiedag te organiseren, er is kennelijk van alles te doen,
De eerste keer dat ik door Oud-Alblas fietste, was ik ervan doordrongen dat hier een deel van mijn voorvaderen vandaan komt.
Mijn oudst bekende voorvader Calis (1535-1612) komt uit Oud Alblas, sterker nog hij was er Stedehouder.
In latere eeuwen werkten voorvaderen in Giessendam en Sliedrecht als griendbaas en nog later ontstond het bekende baggerbedrijf BosKalis.
Hoewel er helemaal geen contact is met de familie Kalis, voel ik toch een soort vertrouwdheid met de Alblasserwaard, en voel ik een speciale trots als ik baggerbedrijven aan het werk zie.
Ook Gorinchem is in zekere zin bekend, opa Haas heeft er gewerkt als bouwkundig opzichter en vader heeft er gewoond. Maar ik ben de stad niet ingereden, wil niet teveel tijd verliezen.
In Woudrichem hangt een gedicht van Simon Vinkenoog aan de gevel van een Design Gallery; de laatste regel van dit gedicht heeft een mooie boodschap: geniet van het leven alsof het een kunstwerk is.
Moe maar voldaan kom ik lekker vroeg bij het station van Zaltbommel aan, ik heb het helemaal droog gehouden. Met de fiets ga ik het controlepoortje door, met de lift naar boven op zoek naar een NS-automaat om een fietskaartje te kopen.
De vriendelijke man bij Kiosk wijst me de automaat, die buiten de poortjes langs de weg staat. M'n fiets boven laten staan, wil uitchecken om naar die automaat te lopen: OV-chipkaart kwijt. Zoeken zoeken in mn zakken, portefeuille, niks. Maar ik ben toch met die kaart het poortje doorgegaan, dus hij moet ergens zijn. Dan maar weer met de lift naar boven: hé daar ligt de kaart op de grond, opluchting.
Bij de automaat keurig betaald met betaalkaart, en hup weer naar boven naar de fiets en naar het perron.
Lekker rustige trein. Even bijkomen. Ineens bedenk ik dat ik helemaal geen fietskaartje heb, die ligt nog in de automaat.
Als een brave Hendrik ga ik op zoek naar een conducteur, die me op mn eerlijke gezicht vertrouwt. Ik neem me voor om voortaan vóóraf een kaartje te kopen, want ik ben kennelijk te moe om nog lastige dingen te doen.
Maar de narigheid is nog niet voorbij. Een andere vrouw met fiets wees erop dat fietsen maar tot 16 uur in de trein mogen, dat was ik helemaal vergeten. Volgens haar zouden we om iets over vieren in Leiden zijn. Wat moet je dan als brave Hendrik die geen beslissingen meer kan nemen.
Inmiddels begint de trein steeds voller te raken, totdat we geen kant meer op kunnen. Er staan nu 6 fietsen en heeel veel mensen in het stukje waar de fietsen mogen staan. Ik sta met mijn fiets tegen de invalidentoilet aangedrukt. Op een van de stations ben ik maar met fiets en al in het toilet gaan staan, er hadden nog makkelijk 6 mensen bijgekund maar er kwam niemand bij me staan.
Van lieverlee werd het toch rustiger, en kon ik weer tevoorschijn komen. Ik zag het schrikbeeld voor me dat we bij aankomst in Leiden door de spoorpolitie zouden worden opgewacht en dat ik een flinke boete zou krijgen: geen kaartje en bovendien na 16 uur nog met de fiets in de trein. Halsoverkop ben ik toen in Leiden Lammenschans uitgestapt.
Blijkt de fietsenstalling in verbouwing te zijn, het is een rommelige zanderige boel, met knullige fietsenstandaards. In een hoek stonden de originele standaards met betonblok en al uitgegraven: daar heb ik dan mijn fiets met het zware hangslot aan vastgebonden.
Inmiddels was het zachtjes gaan regenen. Met m'n fietstas weer op de trein gestapt, en via Den Haag HS naar huis. Wat een avontuur.
09.33 Kinderdijk
10.16 Laan met bomen
10.18 Molenlanden
11.59 Merwedebrug
12.12 Sleeuwijk
12.12 Oudendijk
12.30 Woudrichem
12.30 Woudrichem
11.59 Voetveer Woudrichem
Woudrichem Vinkenoog