DE HAAS OP HANZEPAD

Wat een schrik gisteravond!

Toen ik terugkwam uit Drachten, zag ik al snel dat het dit weekend goed fietsweer zou zijn, van vrijdag t/m zondag. Omdat we met van allerlei druk zijn, besloot ik om de zaterdag/zondag te pakken voor de volgende Hanzetrip. Toen in grote lijnen route bepaald: van Drachten naar een of ander hotel halverwege, volgende dag naar Dörpen [DE]; vandaar met de trein 's avonds weer naar Rotterdam.

Gisteravond wilde ik om half 11 de dag afronden, kijk nog even naar het weerbericht: gaat het op zondag flink waaien!!! Geen fiets-weer. Vrijdag en zaterdag wel windstil en droog. Maar ik moet dan om 5 uur opstaan, het is nu half 11, moet routes maken, hotel en trein bespreken, tassen inpakken. Krap en riskant. Doen of NietDoen. Het werd dus Doen!
Om 01 uur was ik klaar met de voorbereiding.

Nu zit in de trein bij Meppel, en er is storing i.v.m. een defecte trein.
Nou ja, het beste er maar van hopen.
Vreemd, uiteindelijk kon onze trein precies op tijd rijden, terwijl er niet werd opgeroepen dat het probleem was opgelost...

Maar geweldig natuurlijk dat ik de aansluiting op de bus naar Drachten kan halen.
Om half 10 zit ik goed op de route.

Vandaag heel mooi landschap. Gevarieerd bos, met rood-bruin berkenblad op de grond en geel-bruin blad nog aan het opschietsel.

Tweemaal wegblokkade; meestal kun je met de fiets, al of niet lopend, wel passeren. Maar niks hoor, er kan geen muis doorheen. Geen wegomleiding te zien, zoek het zelf maar uit.

Ik heb daardoor wel een mooi kronkelig bospad moeten inruilen voor een geasfalteerde plaatselijke doorgangsweg. Maar daardoor heb ik wel weer een heel mooi kerkje uit de 13 eeuw kunnen ontdekken: langs de doorgaande weg staat ineens een bordje: hervormde kerk rechtsaf; maar rechtsaf is niks te zien, alleen bomen. Toch wel heel nieuwsgierig ben ik toen wezen kijken en ja hoor: een begraafplaats met een kerk. Gelijk een paar foto's gemaakt. Fiets neergezet om de kerk van dichterbij te bekijken. Een man staat de heg te knippen, en vraag me of ik ook binnen wil kijken, hij heeft de sleutel. Ik doe mijn modderige schoenen buiten uit en ga op kousenvoeten naar binnen. Mooi intieme kerk, fraai orgel ook. Fijn om nog een beetje na te praten...

Ondanks dat gemiste bospad heb ik wel genoeg onverharde wegen gehad, het was soms best heftig, in de kleinste versnelling door waterige leemgrond. Ik heb een filmpje gemaakt van het fietsen op onverharde weg, maar later werd het nog een stuk heftiger.

Zitten lunchen op een mooi uitzichtpunt in de Onlanden: een natuurgebied dat is aangelegd om als wateroverloop te fungeren voor Noord Drente, waardoor ook Groningen minder wateroverlast zal krijgen.

Ik zit mooi op schema qua tijd. Wat zeg ik: ik zal al om 15.30 uur in m'n hotel aankomen. Daar heb ik helemaal geen zin in. Het laatste uur heb ik zo langzaam mogelijk gereden, notabene in de 2e versnelling, om maar niet te vroeg aan te komen!
Uiteindelijk om 16.15 ingechecked, en na een dwaaltocht in het Fletcherhotel langs geweldige verbouwingsrommel, kwam ik toch pas om half 5 in mijn kamer.

Ik heb lekker koud gedouched, paar paranoten gegeten en met muziek op een uurtje gelegen. Toen een voedzame salade gemaakt. En, heel bijzonder, ik heb de TV aangezet. Is echt minstens 5 jaar geleden da ik TV gekeken heb, en echt een paar uur zappend kijken is nog vééél langer geleden. Tjonge, wat is dat vermoeiend en onbevredigend. Eens maar nooit meer ...

Om 01.30 uur in de nacht gaat het brandalarm af. Kabaal hoor. Wat doe je? Ik vind het naar kaarsvet ruiken. Jas over m'n pyama en op m'n warme pantoffels naar beneden. Meer mensen gaan richting receptie. De zwaar bezwete receptionist staat tegen iedereen die belt en langsloopt te vertellen dat het loos alarm is; het systeem geeft aan de er brand is in de keuken, maar daar is niks aan de hand. Daarom heeft hij ook de buitendeuren niet geopend, die zitten namelijk potdicht, we zitten opgesloten!! De receptionist heeft uiteindelijk het alarm afgezet. Ik ben er niet helemaal gerust op, maar ga toch maar weer mijn kamer opzoeken. Alweer loop ik te dwalen, wat een doolhof. Op mijn kamer zet ik voor de zekerheid de balkondeuren open.
Nou ja, het beste er maar van hopen.

Ik neem me wel voor om huisgekomen een mailtje te sturen naar de plaatselijke brandweer...