Vandaag een route van ruim 60 km voor de boeg, moet te doen zijn.
De weersverwachtingen zijn prima.
De receptie van de camping sluit om 18 uur.
Het is nu vrijdagmorgen, heb al gedouched en lig nog lekker in m'n slaapzak het verhaal van gister te typen. Vannacht geen last van de kou gehad. Vooruit opstaan, ontbijten!
De eerste 20 km is heel veel onverhard. Heerlijk, ik geniet. Een heel eind langs het kanaal dat gister als viaduct over de Elbe heen ging.
Ik ga gelijk op met een groot schip, ik fiets wel iets harder, maar maak dan steeds een foto, waarbij hij me weer kan passeren.
Als ik ga rusten terwijl hij me voorbijvaart, groeten we. De scheepshonden beginnen ook te blaffen, maar waarschijnlijk groeten die de tegenliggende hond aan wal.
Het volgende stuk van de route gaat juist heel veel over doorgaande wegen, dat begint op het laatst wel een beetje te vervelen.
Als ik na drieën aan de rand van een dorpje even ga uitpuffen, schrik ik me een hoedje: de ophanging van de rechter fietstas is afgebroken! Het moet tijdens het rijden gebeurd zijn, maar ik heb niks gemerkt en er is ook niet iets geks gebeurd bij mijn weten. Gelukkig blijft de tas hangen omdat ik deze aan de onderkant met een spanband tegen de fiets had vastgetrokken.
Ik ben eerst maar eens een boterhammetje gaan eten en heb de boel rustig laten bezinken. Toen heb ik een heleboel foto's gemaakt. Vervolgens de extra spanbanden tevoorschijn gehaald. Het hengseltje van de tas heb ik met heel sterk band aan de bagagedrager bevestigd, keihard vastgeknoopt. En een lange spanband over beide fietstassen gebonden.
De rechter tas hangt wel een stuk lager dan de linker, dat is een beetje raar gezicht van de achterkant, maar het is heel veilig zo.
Ik heb ook wat bagage eruit gehaald, de tent heb ik weer aan het stuur gehangen, net als vorige zomer. Het is trouwens de lichtste tas van de twee, de voedseltas is veel zwaarder; dus overgewicht kan de oorzaak niet zijn. Maar goed, zo kom ik er wel mee thuis.
Ik laat de tas 's nachts gewoon op de fiets zitten al die tijd, die knopen die ik erin gelegd heb, krijg ik nooit meer los. Als ik naar huis ga knip ik gewoon die bandjes los.
En dan gaat het laatste deel weer over fietspaden, beetje heuvelachtig en ik ga als een speer.
Lekker hoor, ik kom weer helemaal tot ontspanning na het tassen-avontuur. Het is goed weer, zo een graad of 24. En ja op de fiets heb je altijd wind, dus dat is lekker, dat koelt af.
De camping is groter dan ik dacht. Maar ik sta in m'n eentje op een groot tentenveld.
Inmiddels heb ik het eten klaargemaakt en half opgegeten. Nu de rest nog oppeuzelen, douchen en morgen gezond weer op.
Ik ben vanmorgen pas om 10 uur vertrokken.
Ik had maar 61 km te fietsen vandaag.
En toch kwam ik pas om 6 uur 's avonds aan, juist voor sluitingstijd van receptie van de camping.
Maar ach dat geeft helemaal niks.
Ik heb een prima dag gehad. Oh ja, dat akkefietje met de tas heeft toch ook een uur in beslag genomen!
Het vreemde is dat ik voor mijn gevoel heel vaak keihard heuveltje af ben gegaan,
terwijl ik helemaal niet zo vaak hoefde te klimmen.
Eén van de vorige keren klaagde ik dat ik meer moest klimmen dan dat ik naar beneden ging.
Nu juist andersom, voor mijn gevoel niet veel geklommen maar wel vaak naar beneden gescheurd!
10.17
10.21
10.32
10.46
10.47
even rusten
13.12
13.16
13.18
13.45
14.13
16.55
16.58