Om half 3 loopt de wekker af, hup in de kleren, voor ontbijt is het nog veel te vroeg.
Op de vouwfiets naar Rotterdam Centraal, fiets in de stalling, nachttrein naar Amsterdam, vandaar verder met de trein naar Dörpen. Door een defecte bovenleiding bij Deventer is het flink improviseren om te komen waar je wezen moet.
In Dörpen staat mijn fiets klaar in de open fietsenstalling, de 73 km naar Markhausen in dik 7 uur gefietst.
Heerlijk om door een slapende stad te fietsen. Hier en daar een rustige wandelaar. Een taxi, een busje. Verder niemand te zien. Niks te merken van carnaval in Rotterdam. Als ik in de ondergrondse fietsenstalling mijn vouwfiets ga stallen, blijkt de fietsenmaker al aanwezig. Nijvere stad, een werkstad.
De trein staat al klaar op het perron, maar de deuren zijn nog gesloten, de reizigers staan te wachten. Ook als de machinist aankomt en de stroom aanschakelt, blijven de deuren gesloten. Dan ineens loopt iedereen langzaam naar achter, daar is kennelijk een deur geopend. Blijkt daar een crew van 7 personen te staan, waarvan er 2 de tickets controleren, terwijl de rest staat toe te kijken. Toch een carnaval maatregel, of is deze overkill standard procedure?
In Amsterdam 3 kwartier wachten op de ICT trein naar Berlijn. Grappig, op zo'n vroeg tijdstip gaan mensen met elkaar praten tijdens het wachten. Een leraar die naar Deventer reist om les te geven, een Grieks echtpaar als landschapsarchitect onderweg naar Apeldoorn, een jongeman uit Mexico die Europa doet in 2 weken tijd.
Maar dan plotseling wordt omgeroepen dat er een defecte bovenleiding is bij Deventer. ICE naar Rheine en Berlijn valt uit. Dit duurt tot 10 uur. Volstrekt onduidelijk hoe verder. Complete chaos. Helemaal opzij van het Station, blijkt een Service balie te zijn; alleen buitenom te bereiken. De ICE rijdt voorlopig niet, maar er gaat wel een andere trein van Hengelo naar Rheine. Eerst naar Utrecht, overstap naar Amersfoort, overstap naar Hengelo, overstap naar Rheine, en dan de reguliere overstap op de stoptrein naar Dörpen. Ben benieuwd hoelaat ik daar ga aankomen. Gelukkig kan ik 8km fietsroute afsnijden. En ik heb een goede koplamp bij me voor geval de duisternis invalt voordat ik mijn Monteurzimmer heb bereikt. Lekker spannend!!
Uiteindelijk kom ik met 2 uur vertraging aan in Dörpen; eerlijk gezegd had ik al op 1 uur vertraging gerekend, omdat de overstaptijd in Rheine in de oorspronkelijke planning heel krap was terwijl de ICE volgens de statistieken vaak vertraging heeft. Dus eigenlijk maar een uur extra vertraging.
Mijn fiets staat keurig op de overdekte buitenstalling op me te wachten.
Het aanvankelijke plan om bij flinke vertraging de extra lus rond Dörpen maar over te slaan, laat ik varen. Die extra lus loopt langs de Eems, en dat wil ik niet missen. Ik had de plaatselijke fietswinkel gevraagd of ik m'n banden bij hen op kon pompen, maar dat is helemaal niet nodig, ze zijn nog keihard; scheelt weer een kwartier. Verder zal ik grootdeels de wind in de rug hebben. Vol goede moed begin ik om 10 over half 12 aan mijn fietstocht van 70km. In praktijk heb ik toch nog best vaak wind tegen, maar gelukkig waait het niet zo hard. Op de onverharde wegen had ik ook niet echt gerekend, hoewel ze wel in m'n routeboekje staan aangegeven.
Na de enerverende treinreis beleef ik de fietstocht niet heel intens. Ik bedenkt dat er wellicht een wet van behoud van avontuur in werking is getreden: om overbelasting van de geest te voorkomen, komen na grote spanningen de volgende belevenissen minder heftig binnen.
Lijkt een variatie op de wet van behoud van veiligheid: als voertuigen veiliger worden, gaan de bestuurders onveiliger rijden om toch een lekker niveau van spanning te bereiken.
Op 2 plekken staan grote borden met waarschuwingen voor schietoefeningen. Als de rode lamp brandt, mag je absoluut niet verder. De rode lamp brandt niet, maar ik ben toch wel blij met mijn knalgele jas, en opgelucht als ik het schietgebied weer uit ben.
Een vreemd en tamelijk lelijk bouwsel bij Kluse blijkt een 30 km lange testbaan te zijn voor een magneetzweeftrein; in 2006 is hier een ernstig ongeluk gebeurd door onoplettendheid van de verkeersleiders; daarna is het hele project stilgelegd. Ik heb het tracé rood ingetekend in de kaart van mijn dagtocht.
Er staat een oude molen, nogal een zeldzaamheden in Duitsland. Het is echer duidelijk dat ze hier niet helemaal snappen dat ook een oude molen wind moet vangen: hij gaat schuil achter heel hoge struiken, alleen de kop is nog te zien.
Verschillende keren zie ik mannen die de bermen aan te snoeien zijn, vreemd dat ik dat eerder niet zo vaak gezien heb. Echt liefdevol gebeurt het niet trouwens.
Veel modere windmolens. Je hoort ze nauwelijks, maar misschien komt dat omdat het niet hard waait. Ik vind ze best mooi in het landschap, voorwaarde is wel dat je je niet aan ergert. Ik maak daartoe zoveel mogelijk mooie windmolenfoto's, beetje zendingsdrang.
De accommodatie is anderhalve kilometer noordelijker dan ik dacht, feitelijk ben ik 4 km omgereden, maar dat maakt allemaal niks uit. Ik kom net voor donker aan, heb ontzettende honger en ik moet heel veel drinken.
12.10 Dersum
12.19 Eems
12.49 Steinbild
13.05 Kluse
13.25 Wippingen
13.28 Wippingen
14.04 Börger
4.24 Börger
14.50 Kklingenberg
15.10 Lorup
16.01 Rastdorf
16.46 Eleonorenwald
16.49 Eleonorenwald
17.08 Markhausen