DE HAAS OP HANZEPAD

Als ik mijn smartphone aan de powerbank wil leggen, merk ik dat de powerbank die de hele nacht aan de 220V stond, geen stroom heeft bijgetapt. Ook mijn smartphone is net zo leeg als toen ik hem op de oplader zetten. Waarschijnlijk stond er geen stroom op het stopkontakt of was de driewegstekker defect. Gelukkig heb ik genoeg volle accu's bij me. Maar het heerlijke comfort van gister, dat ik geen accu's hoefde te verwisselen omdat de smartphone op de powerbank stond, is me vandaag niet gegeven.

Onderweg denk ik steeds aan de Monteurszimmer, die volgens mij bijzonder onveilig is. Er ligt in de kamer een geplastificeerde oproep om tijdens het douchen een raam open te zetten en om elke dag minstens 5 minuten de ramen te openen. Ik kan me die oproep goed voorstellen, want deuren en ramen zijn kierdicht, en er is geen enkel ventilatiekanaal. Nota bene! Daar komt nog bij dat het bedlampje heel gammel is, en alleen een beetje knipperde. Op zoek naar een ander gezellig lampje zag ik dat het bed op een dik wit snoer is geplaatst. Dat dikke snoer verdwijnt in een plint en komt dan bij de TV uit de muur, waar vervolgens een driewegstekker de verschillende delen van de TV van stroom voorziet. In NL mag die constructie absoluut niet, en dat bed op het snoer is natuurlijk ook geen fijne situatie.

Gisteravond nog wel even gegoogled bij wie ik deze klachten zou kunnen neerleggen, maar ik kwam er niet uit. Ik concludeer al fietsend dat ik het beste de plaatselijke brandweer kan inschakelen. Als die niet reageert Booking.

De route gaat langs het Thülsfelder Talsperre: het enige stuwmeer in NW Duitsland. Aan de ene kant het mooie meer, aan de andere kant een lelijke zee van caravandaken.

Kennelijk is de dierbescherming in Bürgermoor actief: er is een scherm geplaatst om kikkers die naar de andere kant van de weg willen, tegen te houden; de verkoper van de schermen verkoopt ook emmers waarmee de vrijwilligers de kikkers naar de andere kant van de weg kunnen brengen...

Humor: een stalen deur zomaar ergens neergepoot... Er is een hele wal met aarde op een steile wand gemaakt, waar heel iele boomstaakjes op zijn geplaatst. Kennelijk gaat er een hek langskomen, met 1 deur erin. Eerlijkheidshalve zeg ik erbij dat ik de boomstaakjes iets heb aangezet, want ze waren op deze kleine foto nauwelijks zichtbaar.

Er is nauwelijks vee te zien. Eén weiland vol met schapen. En een half verzopen land met prachtige zwarte runderen, dat is de hele oogst van 2 dagen.

Grafheuvels uit vroege tijden: als er geen groot bord langs de weg had gestaan, waren ze me niet opgevallen, de grafheuvels uit de Bronstijd...

Vandaag weer heel wat onverharde of halfverharde wegen. Heerlijk, hier doe ik het voor! Maar soms is het zo zwaar! Vlak voor mijn eindbestemming Kirchseelte moet ik rechtsaf, ik vermoed al dat het een breed onverhard pad zal zijn, maar als ik ingedraaid ben ontsnapt me een "Néééé": Het gaat steil omhoog. Het lukt me nog om een flink stuk in z'n 1 naar boven te fietsen, maar al snel stap ik af om te gaan lopen; na pakweg 300 meter wordt het weer fietsbaar.

Mijn hotelkamer in Kirchseelte is heerlijk, zeker nadat ik ontdek dat de badkamerventilator toch wél uitschakelt: als je heel even de lamp aandoet, staat de ventilator 10 minuten te loeien, maar na 10 minuten een hemelse stilte. Dat wordt straks dus met de deur open in het donker douchen. Ach, mijn koude douchebeurt is toch in een ommezien gedaan.