Voor vandaag in verband met de vele onverharde wegen slechts 40 km gepland.
Toch redelijk op tijd vertrokken omdat ik de eerste klant wil zijn bij de fietsenmaker in Lilienthal.
Die onverharde wegen trap ik makkelijk weg, met als gevolg dat ik idioot vroeg aankom bij mijn hotel in Selsingen.
De dag begint goed met een mooi ontbijt: roggebrood, broodje, kaas, ei, yoghurt.
Bijzonder is wel dat om half 8 alleen alleenstaanden ontbijten, en dat ik de enige vrouw ben tegen 6 mannen.
Vóór negenen ben ik al bij de plaatselijke fietsenzaak. Met 4 man zijn ze alle fietsen aan het buiten zetten. Ik pak mijn fietstassen af, en ga wachten tot ze klaar zijn.
De baas bekijkt m'n trapper en ziet meteen de oorzaak: er ontbreekt een dop in het rechterpedaal, en daardoor is er water binnengedrongen, de boel is gaan roesten. Daar helpt geen roomboter, nieuwe pedalen zijn nodig.
De achterrem ziet hij somberder in. Volgens de baas moet het achterwiel gedemonteerd omdat, zo begreep ik althans, door oververhitting van de rem mogelijk het vet te hard is geworden. Zo'n reparatie gaat alleen op afspraak, duurt een paar dagen. Ik heb hem hartelijk bedankt voor de snelle service, en ben met nieuwe pedalen en goede moed op weg gegaan.
Het stuk dat ik gister heb afgestoken alsnog meepakkend.
Het is iets minder somber dan gister, en om 11 uur breekt zowaar de zon even door.
En ja hoor, vandaag veel onverharde wegen.
De helft goed berijdbaar.
Maar een deel van het bospad is best zwaar.
Diepe geulen en verse trucksporen. En die staan nu en dan vol water.
Ik kan er zo van genieten, de concentratie en de kracht die je dan nodig hebt!
Trainende soldaten komen me al groetend tegemoet, hieronder zie je ze op video; om moeilijkheden te vermijden heb ik het apparaat voortijdig uitgezet.
Op het modderige stuk heb ik al met al 100 meter gelopen.
Maar met méér regen dan voorgaande dagen zou het best een paar uur lopen kunnen worden.
Ondanks al die onverharde wegen kom ik toch heel vroeg aan in Selsingen. Ook daar een fietsenhandelaar, die echter nog middagpauze heeft.
Als ik voor het hotel sta te aarzelen omdat het een uur vóór inchecktijd is, wordt de deur door de baas geopend. Natuurlijk kan ik inchecken, de kamer is al klaar.
Wel grappig dat hij niet eens naar mijn naam vraagt, kennelijk komt er vandaag maar 1 alleenstaande dame logeren...
Ik krijg de sleutel van een gebouw waar ik mijn fiets kan neerzetten. Maar ik wil eerst naar de fietsenmaker. Als ik daar om 14 uur arriveer, staat de man de stoep te vegen. Hij is duidelijk: de werkplaats staat vol, hij heeft echt geen tijd. Hij vindt de hendel erg zwaar gaan, het is zelfs mogelijk dat de achterrem continu aanloopt. Hij laat zien hoe ik de kabel iets losser kan zetten: onderaan bout los en dingetje aandraaien. Denkend dat ik wel een steeksleutel 10 bij me heb, verdwijn ik onder dankzegging.
Ik rij het straatje waar ik de fiets zou kunnen stallen een paar keer op en neer, maar vind niks wat me geschikt lijkt.
Als ik nog een keer ga vragen, loopt de baas goedgehumeurd met me mee, en wijst op een gebouwtje dat een flink eind van de weg afligt.
Aangezien ik onderweg nog niet heb gegeten, neem ik op mijn kamer een uitvoerige maaltijd van salade met bonen en fruit. Ik wil vanavond in het restaurant gaan eten en heb geen zin om al m'n eten weer mee naar huis te nemen.
Imiddels is het duidelijk dat ik geen steeksleutel bij me heb. Ik heb geen zin om de fietsenmaker weer van z'n werk te houden.
Blijkt dat er in een voorstad van Hamburg een fietsenhandelaar zit die Gazelle verkoopt. Op donderdag ga ik daar langs om te bespreken hoe we het remprobleem kunnen oplossen.
Dat ik vandaag video's kon opnemen was een regelrechte meevaller. Gister kreeg ik de action camera niet aan. Dat kan komen door een lege accu, echter: ik had de accu thuis wel opgeladen. Maar al eerder heb ik ondervonden dat die blauwe GoPro accu's snel kapot zijn, ze worden bol en ze functioneren dan niet goed meer.
Maar ik heb min of meer toevallig een reserve accu bij me, die wel blijkt te functioneren.
Echter, foutmelding: geen micro sd.
Tja zonder geheugen kan je niks opnemen al functioneert de accu nog zo goed.
Kennelijk heb ik bij het downloaden van de videos voor de blog van vorige keer de micro sd in mijn laptop laten zitten. Jammer dan...
En dan ineens bedenk ik dat er in de 2e smartphone, die ik bij me heb om onderweg m'n smartphone accu's te kunnen opladen, ook nog een micro sd zit!
Die in de GoPro gezet, moet even worden geformateerd worden en hij blijkt te werken!
Ik zit nu in het restaurant te eten. Het hotel/restaurant is een gebouw dat er van buiten heel aantrekkelijk uitziet.
Van binnen lijken er verschillende zalen te zijn, met mijns inziens ongemakkelijke indeling. Alle tafels zijn gereserveerd op 2 na, die in een nog geheel leeg bijzaaltje staan.
Aan één van die tafels mag ik plaatsnemen, de andere tafel is voor een stil stel waarvan de man flink verkouden is.
Gelukkig zit in een ander aanbouwsel een gezelschap dat heel gezellig aan het praten is. Want ons ongezellige zaaltje is nog in afwachting van 3 gezelschappen die de overige tafels moeten vullen. Expres eet ik heel langzaam om straks toch nog wat gezelligheid mee te krijgen.
Het andere stel is inmiddels vertrokken, 1 levendig stel is gearriveerd, de overige gasten zijn niet komen opdagen.
Om de tijd te passeren heb ik een tijdschrift van de leestafel gepakt. En nu moet ik echt even kwijt wat ik zojuist heb gelezen: er bestaan e-bikes met zadelverwarming!?!? Een bio-biker (in het Duits: tegendeel van e-biker) zal nooit een koud gat krijgen, maar een e-biker kennelijk wel...
09.36 Lilienthal
10.00 Eickedorf
10.16_wilstedtermoor
10.33 Wilstedt
10.39 Wilstedt
10.43 Wilstedt
10.48 Tarmstedt
11.00 Tarmstedt
11.32 Tarnstedt, Dickesholz
11.42 Tarnstedt, Dickesholz