DE HAAS OP HANZEPAD

Terwijl ik vannacht moeilijk in slaap kan komen, word ik midden in een droom door m'n telefoon gewekt. Half 7, opstaan, hup in de klaarliggende kleren, even brood smeren voor onderweg en naar de tram.

Nu ik m'n helm ook in de fietstas heb gepakt, zijn de 2 fietstassen overvol. De opvouwbare wieltjestas die vorige reis door z'n wiel zakte, heb ik gister mooi gerepareerd. Tevens een zware ritssluiting over de hele hoogte genaaid, zodat de fietstas die in het ruim moet er gemakkelijk ingaat. Thuis een paar keer in de woning heen en weer gelopen, wieltjes doen het weer prima. Dus, ik met dat karretje en de andere fietstas over de schouder naar de tram. Helaas, alweer binnen 20 meter is er iets mis met hetzelfde wieltje. Dan toch maar alles dragen, na 150 meter even bijkomen.

Bij de Flixbushalte is een bankje vrij, zodat ik niet in de motregen hoef te wachten. Er komen steeds meer flixers. Maar geen bus te bekennen. Eindelijk komt er een bus maar die gaat naar Londen. Kwartier later, zeker een half uur overtijd, de bus naar Polen die ik moet hebben.

Tot Den Haag maar 3 personen. In Den Haag komen er 12 bij, die er in Amsterdam allemaal weer uitgaan. Maar toch is de bus bijna vol als we over Groningen naar Bremen rijden. Meest Polen trouwens.

In Groningen staan we 3 kwartier stil, 't schijnt dat er iets gecontroleerd moet worden. 3 jonge mannen gaan de bus uit om op het station voer in te slaan, 2 van de 3 zijn op het nippertje weer terug in de bus, over de ontbrekende nr 3 wordt verder geen woord vuilgemaakt.

Uiteindelijk komen we maar dik een half uur te laat aan in Bremen. In een gloednieuw busstation, heel wat anders dan de rommelige plek waar ik 2 weken geleden op de bus terug naar huis ben gestapt.

Mijn fiets staat keurig in de stalling. Heb zeker een kwartier nodig om alles te herpakken en op te tuigen. Band opgepompt. Op pad!

Hé, ik merk meteen dat de achterrem vreemd doet, de hendel zier er verbogen uit, en hij remt niet lekker. Geen nood, de fietsenstalling is tevens reparateur. Ik dus terug. Uitgelegd. Helaas, monteur is er vandaag niet en de 2 wel aanwezige personeelsleden hebben er net zomin kaas van gegeten als ikzelf.

Wat nu. Andere fietsenmaker of risico nemen... Ik kies voor andere fietsenmaker, Google er eentje met mooie aanbeveling en ga weer op pad. 11 minuten fietsen, is te doen. Ik rij er vrij vlot naar toe. Het blijkt een vervallen industrieterreintje te zijn, waar verschillende bedrijfjes zitten. Er staan hele rijden afgedankte leasefietsen. Maar geen werkplaats te zien. De derde vrouw die ik vraag, wijst de werkplaats aan, maar ze zegt er meteen bij dat het bord weg is. Inderdaad, het aangewezen gebouwje is leeg.

Thuisgekomen kijk ik wat er met die fietsenmaker aan de hand is: blijkt dat hij is verhuisd naar het Hauptbahnhof: precies de zaak waar geen monteur aanwezig was?!?!

Dan nu onvervaard naar m'n hotel, ik wil nog vóór donker aankomen. Het is verbazend zo snel ik op een mooi rustig fietspad kom. Intussen is het al aan het schemeren. Toch neem ik de tijd om foto's te maken.

En dan ineens doet mijn rechter trapper raar. Ik stap af: blijkt de trapper helemaal vast te zitten, ik stap weer op. M'n schoen wordt steeds van de trapper afgedraaid. Ik morrel wat aan de trappers, misschien zit er wat vuil tussen ofzo. Helpt maar even. Ik heb er nog wat roomboter op gesmeerd, maar dat helpt ook maar even. Ik moet bij elke rondgang mijn voet even weer goedzetten om niet van de trapper afgerold te worden. Is doodvermoeiend. Ik schat in dat ik nog zo'n 5 kilometer moet fietsen tot aan het hotel.

Ik neem me voor om in het hotel te vragen naar een fietsenmaker of iemand die verstand heeft van fietsen. Maar gelukkig: ik zie zelf al een fietswinkel, kwartier afstand van het hotel. En morgen vanaf 9 uur geopend.

In het hotel aangekomen ben ik zo moe dat ik onze eigen postcode niet meer weet, is het 3063 of 3036?? 't Is inmiddels ook pikdonker. De keuken van het restaurant is nog tot 20 uur open. Ik trek snel wat frisse kleren aan en ga me lekker laten verwennen. Zo mooi, ze hebben op het menu niet alleen een hele pagina met verschillende bieren. Maar ook een hele pagina met 2 mooie mineraal waters, met een hele uitleg erbij. Vilsa Medium heb ik gekozen; hmmm...

De baas komt zojuist vragen of alles naar wens is. Ik vertel dat ik het zo mooi vind dat op de kaart aandacht wordt besteed aan water. Blijkt dat water een hobby is van de man. Hij hij vertelt heel enthousiast van alles over water, o.a. dat 'goed' water beter in het lichaam wordt opgenomen. Prachtig als iemand helemaal in de ban is van zijn hobby!

Het flesje water op de kamer is juist het andere merk, ook mooi maar Vilsa heeft m'n voorkeur.