DE HAAS OP HANZEPAD

Vannacht helemaal niet koud gehad. Bij het opbreken schijnt de zon op een deel van het trekkersveldje. Ik verwijder de haringen en zet de tent in de zon te drogen, 1 haring tegen het wegwaaien.

Om kwart over 9 vertrek ik. Al snel een lekker onverhard pad. Aanzienlijk meer wandelaars en fietsers vandaag. Maar het blijft treurig hoe weinig fietsers hier rijden. De hele meute ouwetjes die bij ons aan het e-biken is, ontbreekt hier nagenoeg. Ook maar 2 wielrijdersgroepjes gezien. Terwijl het toch een uitgelezen weekend is om in het zadel te klimmen.

Heel veel koolzaad vandaag, is op z'n hoogepunt. Het jonge groen van de bomen is nu op z'n mooist. Goed onthouden: half april is een toptijd om te fietsen in het noorden van Duitsland!!!

De satellietontvangst hapert op het eind van m'n dagroute. Eerst lijkt het net alsof ik steeds van de route afdwaal. En dan 5 km vóór de bestemming Lüneburg ligt Fietsknoop er helemaal uit. Ik zit net in een bos vol kronkelpaden en zondagswandelaars. Sta een half uur te prutsen, maar zelfs Googlemaps doet het niet. Ben vergeten de routes op de Garmin te zetten, en weet niet meer hoe ik Garmin de weg naar Lüneburg kan laten opzoeken.

Geen zin om aan de wandelaars de weg te vragen, want ze hebben allemaal flink de pest aan fietsers op hun mooie kronkelpad. Op de zon ga ik naar het Noorden, ik zie ineens een huis, een weg, de bewoonde wereld is weer terug, alles komt goed.

Als ik het stadje binnerij en de borden centrum volg, zijn de historische gevels niet te missen. Inmiddels lijkt de satellietstoring ook weer voorbij, het lukt in ieder geval om met behulp van GoogleMaps m'n hotel te vinden.

De fiets zet ik op de besloten parkeerplaats van het hotel aan een lamp vast. Het lukt om de bagage in 1 keer naar binnen te brengen, dat is wel prettig om te weten. Ben wel zo gers geweest om een hotel met lift te boeken, mag best wel op mijn leeftijd...

Na de obligate kop soep val ik in een heel diepe slaap, ondanks het onheilspellende bordje Explosions Gefahr op de badkamerdeur...

Gister bij inchecken ontbijt meebesteld en betaald. Na 3 dagen brood met pindakaas wilde ik me voor de zeer hoge prijs van €24 wel laten verwennen. Maar wat een deceptie!

Ik ga via de fraaie noodtrap naar beneden. Deur naar de receptiehal is dicht, die zou met de kamerkaart geopend moeten kunnen worden. Echter: werkt niet. Gelukkig staat er een echtpaar dat me binnenlaat. Dat echtpaar staat daar omdat de deur naar de ontbijtkamer gesloten is. Zou om 7 uur opengaan, zoals op een levensgroot bord naar de deur staat vermeld. Is nu 7.15 uur.

De man belt een noodnummer, we moeten wachten.

Dan zie ik 20 meter verder een deur naar de ontbijtzaal openstaan. Onze opmerkingen over de afgesloten ontbijtzaal deur wordt met schouderschudden afgedaan. Geen excuses.

Op naar het ontbijt. Wat een herrie: er staan 4 grote warmhoudschalen met spek en ik weet niet wat voor vormeloze prut nog meer. De klereherrie en de lucht van gebakken spek op mijn nuchere vegamaag werkt niet sfeerverhogend.

Onaantrekkelijke spierwitte slappe boterhammen, uitgedroogd houdbaar bruinbrood. Twee buffettafels verder gelukkig nog een paar broodjes, ik pak meteen de enige 2 kleine bruine bolletjes. Een gekookt ei dat om 7.30 al lauw is, een paar soorten kaas: 1 plakje brie en 2 kleine stukjes blauwe kaas. Desert prima: youghurt met fruit.

Ik voel me zo bekocht: 24 euro voor 2 piepkleine bolletjes met uitgedroogde smakeloze brie, blauwe kaas die als boter smaakt en een lauw groen eitje in de herrie met speklucht in m'n neus.

Dit Domero hotel is met grootse bedoelingen hier neergezet, maar er deugt echt van alles niet. Bedrijfsleider meteen ontslaan zou ik zeggen. Want behalve dat belachelijke ontbijt: pas toen ik klaar was met eten werd de afgesloten deur van naar de receptiehal geopend, waarover bij het noodtelefoontje al was geklaagd. Maar verder: de stoel in de hotelkamer maakt een pestherrie bij verschuiven. Als je een glas water op het nachttafeltje zet klinkt het als een kerkklok: eventuele partner klaarwakker. Het douchematje kan niet voor de douche gelegd worden want de douchedeur is te laag geplaatst. En dan nog dat idiote bordje met Explosions Gefahr, waar slaat dat op? Heerlijk om een potje te klagen. Nu lekker inpakken en wegwezen hier!

Mijn plan was aanvankelijk om vanaf Lüneburg met de Regional Bahn naar Hamburg te gaan, waar om 13.15 uur de Flix naar Rotterdam vertrekt. Maar omdat ik het zo lekker vind om op een reisdag toch ook te fietsen, heb ik de eerste 2 haltes overgeslagen, ben in Radbruch opgestapt.

Ik had wel even gecontroleerd of er geen storm zou zijn, want voor vanmiddag is in NL code geel afgegeven vanwege thunderstorm. Deze storm was al lang voorspeld, wat trouwens reden was om de laatste nacht in hotel door te brengen ipv op de camping van Lüneburg.

Maar het fietsen gaat lekker, ruim vóór tijd in Radbruch, nog een weggetje op en neer gefietst om de tijd te passeren, vervolgens de grafiti op het stationnetje bewonderd.

De trein is lang, er staat nog 1 reiziger te wachten met een vouwfiets. Ik ben zo slim om bij hem aan te sluiten en gelukkig helpt hij me met de bepakte fiets omhoog te tillen. De speciale fietsafdeling zag ik zo gauw niet.

Twee dames komen kaartjes knippen, en vertellen dat de 2e of 3e ingang altijd voor fietsen is, met lagere instap ook. Ik mag blijven staan, maar ik zal het onthouden.

Om half 12 in Hamburg, terwijl de bus vertrekt om 13.15 uur. Heb geen zin om ter plekke te wachten. Er zijn diverse eetgelegenheden maar 1. niet aantrekkelijk en 2. wat moet ik met m'n bepakte fiets. Ben met de fiets ruim een uur gaan slenteren, om het busstation heen. Leuk wel.

Toen de spullen in de grote tas, fiets op slot. Met bagage lift naar beneden naar het toilet, accepteert helaas alleen munten en ik heb net m'n laatste puntgeld gegeven aan een jonge vrouw die honger had.

Er zijn heel veel bussen naar Amsterdam en Rotterdam. Onze bus is keurig op tijd. De Flixman die mijn fiets moet opbinden, vindt hem wel erg zwaar. Met een grote boog gooit hij het voorwiel in een héél hoge haak. Ik beloof dat ik de volgende keer het zware hangslot zal verwijderen.

Onderweg wat foto's gemaakt van de dreigende lucht. Deze foto's zijn dreigender uitgevallen dan de werkelijkheid, maar ik vind ze zo mooi!

De regen valt mee, geen onweer gezien. Maar de zware windstoten voelen niet echt prettig. We hebben de wind pal tegen en nu en dan voel je een zijwaartse beweging.

Ik ben trouwens alweer zo dapper geweest om m'n rijgenoten te vragen de veiligheidsriemen om te doen. Not only for your safety, but also for my safety... De bokkige Pool goed voor minstens 100 kg, kijkt heel onwillig maar doet de gordel toch om. Zijn gezette vrouw zit al helemaal klem tegen het raam, zullen we maar hopen. Na zijn toiletbezoek kijk ik hem nog eens dringend aan en ja hoor: hij doet het weer.

Heb in de bus al luisterend naar Stockhausens 'Lucifers Traum' zitten tekenen, heerlijk tijdverdrijf.

Ook wat gelezen. Van Hamburg in 1 keer naar Groningen. De tijdwinst wordt weer tenietgedaan door een heel uur pauze midden in de Zuiderzee, 5 meter beneden NAP. Het is inmiddels droog, maar het waait wel zo hard dat het lastig is tegen de wind in te lopen, d.w.z. windkracht 7 Beaufort. Heb een half uur heen en weer gelopen, een fijn plasje gedaan en geconstateerd dat de SPAR duidelijk door een carnivoor wordt beheerd.

Terwijl ik op het laatst gezellig met mijn busbuur zit te praten, Italiaan die al 10 jaar in NL woont maar overweegt naar Berlijn te verkassen, vliegt een zwerm witte vogels in de zon met zwartgrijze wolken op de achtergrond. Prachtig!