DE HAAS OP HANZEPAD

Vanmorgen bij vertrek even paniek: de gele fietstassen passen niet goed op de koga! Het bagagerek is net iets groter, waardoor de klem aan de onderkant van de tas, die ervoor zorgt dat de tas strak tegen de fiets blijft zitten, op foute hoogte zit en onbruikbaar is. Gelukkig hebben we passende spanbanden!

Als ik ondanks deze tegenslag keurig een half uur vóór vertrek van Flixbus aan kom fietsen, rijdt de bus ook net binnen! De 2 chauffeurs lopen meteen naar het fietsrek achter op dw bus, ik word al verwacht.

Oeps, het regent voordurend, en ik ben vergeten mijn mooie suéde zadel af te dekken!
Flix loopt een flinke vertraging op bij binnenkomst in Hamburg. Om 18.45 kom ik op het perron voor de trein van 18.56 naar Lüneburg. Prima op tijd zou je zeggen.

Alleen: het perron staat bomvol.Veel fietsen staan op een kluitje halverwege het lange perron, precies voor de Fahrrad-Wagen van de inmiddels binnengekomen Regionalzug. Ik kan niet geloven dat al die fietsen erin kunnen en ben zo gers om een ander Fahrradabteil van de lange trein te zoeken. Helaas, misgegokt. Ik weer terug en juist als ik op het inmiddels lege perron weer bij de Fahrrad-Wagen aankom, vertrekt de trein.

Op 2 fietsen na die een andere bestemming hebben, is iedereen ingestapt! Door mijn eigenwijsheid een uur verspeelt, domoor. Maar het uur gaat snel om, de volgende trein is minder druk en het is bijzonder gezellig in het fietsgedeelte. Er kunnen inderdaad veel fietsen in. De fietsers gaan er bij zitten op stangen of op de grond. Ik ook op de grond, naast een prachtige hond wiens baas ook op de grond zit. In Lüneburg moeten veel mensen eruit, dat gaat ook heel goed.

Ik had 2 routes gepland naar de camping in Brietlingen. Als ik mooi op tijd was geweest, zou ik zoveel mogelijk de Hanzeroute hebben gevolgd, die langs de Scheepslift komt. Maar bij vertraging, met kans dat de duisternis zou invallen voordat ik op de camping was, zou ik over een fietspad langs een saaie provinciale weg gaan. Je snapt dat ik de korte route kies. Als altijd even een gedoe om óp de route te geraken, maar het lukt.

Als ik om 22 uur aankom op de camping, moet ik de Platzwart bellen. Telefoon nummer staat aangegeven, maar dat blijkt niet te werken. O, natuurlijk, het Duitse landnummer moet ervoor. Uit m'n hoofd kies ik +43, dat werkt ook niet. Ik bedenk dat een Duitse vriend in m'n telefoonlijsst staat: +49. Dat werkt. 10 minuten later komt de Platzwart aangeschuifeld. Reuze aardig. Voor een tientje kan ik op het tentenveldje dat geheel leeg is.

Krijg een sleutel aan een koord voor alle sanitaire ruimtes. Dat is slim zeg, zo is er meteen controle op de gasten. Even gratis kamperen is niet niet bij. Alles op deze camping klopt, slimme inrichting, aardige baas. Sfeer is ook prettig, veel vaste gasten.

Tent opgezet, veel gedronken, heerlijk gegeten en om middernacht ben ik eindelijk klaar om te slapen. En ik slaap als een roos.