DE HAAS OP HANZEPAD

De locatie op Komoot werkt beroerd, maar ik wil Komoot toch uitproberen. In navolging van de Nederlanders op de camping in Mölln, klem ik nu de papieren route beschrijving met kaartje op de tent die aan mijn stuur hangt. Zonder die routebeschrijving was ik er met Komoot nooit gekomen. Heerlijk is wel dat m'n smartphone keurig bijlaadt. Echter bij aankomst op de camping heb ik hem niet handmatig uitgezet, en als ik na 1 uur de smartphone van het stuur afhaal, heeftie nog maar 1% stroom. Terwijl hij bij aankomst op 95% stond?!?!

De Duitsers hebben wel humor; kennelijk is geld nodig voor de restauratie van de Möllnse Nicolaikirche; zetten ze een levensgroot bedelbord langs de weg, met als kop "Himmel Herr,es wackelt!".

Vandaag flinke klimmers, was niet voor gewaarschuwd. Ik moet er iets op vinden.
Ik heb een keer of 3 tijdens een bosklim steeds tussendoor gerust. Echt de fiets neergezet en 10 min of langer gezeten of zelfs gelegen. Dat werkt goed, het lukt om dan in z'n kleinste versnelling weg te rijden, alleen op zanderige ondergrond lukt dat niet want de grote start kracht geeft slip in het zand.

Maar ik moet dat vele rusten innerlijk aanvaarden. "Die Gesellschaft zur Beförderung gemeinnütziger Tätigkeit" heeft het bankje niet voor niets geschonken!

In een bos is het trouwens ook heerlijk om gewoon op de grond te liggen, en het bladerdek te bekijken!

Gister zat ik wat krap in mijn water. Vandaag lukt het om bij Rossmann 1 liter water te kopen. Had het achter af niet nodig gehad maar het fietst wat rustiger.

Door het vele rusten, wordt al snel duidelijk dat het niet gaat lukken om op tijd en fit naar een concert te gaan. Jammer dan.

De camping bij Lübeck is heerlijk. Er is een tentenveldje waar een gemoedelijk sfeertje hangt. De camping heeft zelfs een kookgelegenheid, terwijl het helemaal geen grote camping is. Heb lekker rustig mijn eten klaargemaakt, smaakt weer voortreffelijk.

Zaterdag rustdag. Al vanaf 6.30 staat de zon op de tent. Ik sleep de slaapmat naar buiten en ga in de schaduw van de tent liggen met alle tentdeuren open. Uurtje later oefeningen gedaan, wat kleren zeeploos gewassen (heb geen zeep bij me), zwaar ontbeten en de voedseltas met natte handdoeken in de schaduw van de bomen gezet.

De powerbank staat in de zon op te laden. Nu ik weer weet hoe de Therm-A-Rest stoel gemonteerd moet worden, zitíe heerlijk. Op het flinke tentenveld staan een paar reuze handige picknicktafels, maar die staan de hele dag in de zon. Vandaag wordt een hete dag. Er zijn maar 2 plekken met schaduw: een plek aan de ene kant heeft tot 10 uur schaduw, en mijn plek aan de andere kant staat vanaf 10 uur in de schaduw. Dat had ik gister terwijl ik niet meer heel fit was, toch slim bekeken.

Heerlijke camping, tenminste hier op het vrije tentenveld is een heerlijk ongedwongen sfeer. Eén fietskampeerder die om 11 uur op pad gaat, vraagt alle nog aanwezige kampeerders, 3 stuks, of ze zijn powerbank die in de zon staat op te laden, in de gaten wilden houden.

Rond het middaguur ga ik op de fiets naar de stad. In de Mariakerk speelt het orgel, na afloop is er een rondleiding. Komt mij heel goed uit, want het is lekker koel in de kerk. De grote Mariakerk is in de 14 eeuw gebouwd door de rijke hanzebazen. Ze handelende met zout, en wilden een kerk zoals in Reims met 2 torens. Met bakstenen van leem. Een steen van 7,5 kg wordt in houten bak gestort en heeft een jaar nodig om hard te worden. Daardoor duurde de bouw heel lang. Helaas is Lübeck in de oorlog '40-'45 flink beschadigd, ook deze kerk had veel schade.

Als de rondleiding is afgelopen, komen feestelijk geklede gasten binnen die in de kerk een bruilofsfeest gaan vieren.

Op de terugweg naar de camping kom ik langs een pizzeria. Een pizza meegenomen en om 4 uur op de camping opgegeten. Ik had zwaar ontbeten en niet gelunched. De pizza was te eten, mits goed hongerig. Eigen maal is lekkerder maar kwam net 1 blik bonen tekort. Heb 1 lofstronk, 1 kiwi, 1 nectarine gekocht, plus een half brood dat zwaar is als een baksteen.

Het is leuk het tentenveldje te zien vollopen, zojuist komt een gezinnetje aan met een peuter die net kan lopen.

Door alle onrust en door de veranderende lichtval zie ik de powerbank die we in de gaten moesten houden niet goed meer. Als de eigenaar thuiskomt, loop ik naar hem toe om te vragen of alles in orde is. En of hij een leuke dag heeft gehad. Hij is in de Mariakerk geweest. Hé, daar was ik ook. Echter, hij was op de bruiloft terwijl ik vertrok precies toen de bruilofsgasten binnendruppelden.

Hij was er om een reportage te maken over het orgel. Tot zijn verbijstering is het huidige Totentanzorgel niet origineel, het origineel is in 1942 door het bombardement verwoest. In de Hanzegids had gestaan dat de Mariakerk het grootste orgel ter wereld heeft. En de dame die de rondleiding gaf, vertelde dat het orgel verwijderd moet worden omdat het hout zeer slecht is en het orgel een veiligheidsrisico vormt. Nou schijnen er meerdere orgels in deze kerk te staan, en het is me niet duidelijk of deze 3 verhalen over hetzelfde orgel gaan. Thuisgekomen word ik ook niet veel wijzer...