DE HAAS OP HANZEPAD

Was vannacht moeilijk om in slaap te komen. Mijn smartwatch zegt dat ik maar 4 uur en 51 minuten heb geslapen. Hoe doet ie dat trouwens als je vóór middernacht al slaapt. En de slaapjes overdag?

Gister was groente en fruit kopen mislukt. Vandaag bij het eerste dorp wordt een markt opgezet, groenteboer is er al helemaal klaar voor, terwijl het nog geen half 9 is. Wat tomaatjes, 2 wilde perziken, 2 abrikozen. Je gelooft het niet: precies 14 euro. Ik heb het braaf betaald alsof het doodnormaal was; heb zojuist de bon bestudeerd, fruit kost per kilo 16 tot 19 euro. Duidelijk toeristenprijzen. De appeltjes op de foto zijn niet bij dit bedrag inbegrepen, die heb ik ergens van de grond geraapt, maar ze waren wormstekig en onrijp.

Ik wil 1 struikje lof maar groenteboer heeft geen groente behalve een reusachtige krop sla. Ik bedenk meteen dat ik teunisbloem zou moeten vinden, het blad is goed eetbaar en nog voedzaam ook. Joepie, binnen het half uur zie ik een paar kleine teunisplantjes. Heb voor 1 maaltijd blaadjes kunnen plukken. Leuk hè!

Omdat ik gister al door het bos gefietst heb, neem ik de alternatieve route naar Prerow, over Wieck. Weer helemaal zonder GPS, maar met de levensgrote wegwijzers kan het niet misgaan.

Grappig vóór 9 uur 's morgens groet iedereen elkaar, daarna niet meer...

Vanaf Prerow gaat het een heel stuk op de dijk, een glad geasfalteerd fietspad met steeds genummerde zijpaden naar het strand. Ik ga als een speer, let niet op mijn GPS die nu weer de juiste route aangeeft. Oei, ik ben veel te ver doorgereden. Flink eind terug dus, anders kom ik helemaal verkeerd uit. Een lange lage brug over die het eiland weer met het vasteland verbindt. Afwisselende tocht door bos en gemaaid hooiland, met mooi gouden stekels nog op het veld.

Op een andere plek is een bijzonder wegdek: de weg is onverhard, maar verstevigd met een netwerk van canvasband, met mazen van pakweg 20 cm. Kennelijk ter voorkoming van erosie, om grind en zand vast te houden.

Een eindje verder gaat de weg over in enkelspoor, zie de video. Ik heb geluk, geen enkele tegenligger. Zodra ik weer op een normaal fietspad zit, het ene groepje fietsers na het andere, Glück gehabt.

Het is nogal druk vandaag met fietsers. Als ik klokslag 12 voorbij een vogelkijkhuisje kom, besluit ik daar te gaan lunchen. Ik had gehoopt in het historische plaatsje Barth een leuke uitspanning te treffen, en zat me te verlekkeren op een flinke uitsmijter. Maar helaas, ik zie wel 2 kerken pal naast elkaar, maar verder geen enkele attractie of horecagelegenheid te zien.

Dus lunch ik in dat houten huisje met in het midden een 6-kantige tafel met houten bankjes. Ik zie veel verse vogelpoep op de vloer, kijk omhoog en zie een zwaluwnest. Terwijl ik zit te eten scheren pappie en mammie zwaluw naar buiten. Een paar zwaluwen schieten door het huisje heen. Dan komt mammie terug,voert de kinders en weer weg. De 2e keer dat dit gebeurt lukt het me om foto's te maken.

Zo tegen het eind van mijn dagtocht zie ik een simpele camping. Zie geen ingang. Kijk op Garmin, maar die geeft het eindpunt voor vandaag heel ergens anders aan. Maar ik ben het eindpunt dom genoeg wel al voorbijgereden. Ik terug tot dorpje 2.5 km terug. Kan op het kleine schermpje de camping niet vinden. Op Garmin de dagtocht voor morgen geladen, immers het startpunt voor morgen moet mijn camping van vandaag zijn. Ik fiets naar dat startpunt. Maar daar waar de camping zou moeten zijn is niks. Nog even een stukje verder. Zelfde simpele camping. Nu goed gekeken naar de ingang. En ja hoor, er is een ingang. Bij receptie bordje: melden bij café. Bij dichte café bordje: ben om 5 uur wieder da.

Komt er een dame met hondje aangehijgd, is kennelijk eigenaresse. Zoek maar een plekje, 15 euro. Aanmelden komt nog wel. Ach de camping valt toch wel mee. Er is zelfs een volledige keuken, alles gloednieuw. Paar dichte tenten. Ik heb mooiste plek uitgezocht als altijd. Tentje opgezet. Ben moe. Muziek geluisterd, gedoucht.

En inmiddels zijn er al 3 nieuwe klanten, waaronder een stel met een grote caravan. Man en vrouw zijn druk bezig met opzetten van een voortent. Blaf Blaf. Geen terechtwijzing. Oei dat wordt wat!
Na de voortent wordt een heus hek rondom de caravan gemonteerd. Weer Blaf Blaf. Man zet achterklep van stationcar open. Komt een grote wit wollige hond uit. Gevolgd door een beige wollige lobbes. Gaat zijdeur open, komt gevlekte middelmaat uit. Gevolgd door een tamelijk klein hondje. Nou dat is het dus: een campingkennel voor 4 honden! Maar inmiddels blijken de bezitters zeer communicatief naar de honden toe. Johannes wordt elke 10 minuten aangesproken. Elke blaf wordt ontmoedigd. Het tamelijk jonge echtpaar leeft echt voor die honden, ontroerend wel.