Op het laatste moment is de heenreis helemaal omgegooid. In plaats van een doorgaande dagflix naar Greifswald nu met de nachtflix van Rotterdam naar Berlijn, fiets achterop.
Dwars door Berlijn gefietst van het ZOB (Zentraler Omnibus-Bahnhof) naar het HBF (Haupt Bahnhof).
Fiets in de regionale trein naar Greifswald gepropt, het is ook in Duitsland herfstvakantie. De dagroutekaart geeft een kaarsrechte lijn omdat mijn tracker geen ontvangst heeft in deze trein.
In Greifswald van het station naar het hotel gefietst, een kippe-eindje.
Gisteravond om 21 uur was ik klaar met inpakken, ik zou vanochtend om 8.40 met fiets en flix in 1 ruk naar Greifswald gaan.
Ik kijk nog even in m'n mailbox en zie dat mijn Flixbus toch geen fietsenrek heeft. Ik moet ze maar bellen op een Duits nummer.
Het was een hele uitzoekerij, de flixdame stuurt me een ticket van R'dam via Berlijn en Hamburg naar Greifswald. Maar dat is een reuze omweg!
Ik heb een beter plan: met fiets en flixbus naar Berlijn, en daar de regionale trein naar Greifswald.
Nadat dit is geregeld, heb ik nog mooi even tijd om een boterham te eten. Coos fietst mee naar het busstation, waar om 00.35 de nachtbus van Rotterdam naar Berlijn vertrekt. Het is een fijne rit, hij stopt alleen in Utrecht, één plaspauze en we zijn in Berlijn met een uurtje vertraging.
7 kilometer door Berlijn gefietst naar het Hauptbahnhof, prima op tijd voor de trein van 10:30; om 14 uur ben ik in Greifswald.
M'n hotel is in het centrum. Heb lekker een uurtje geslapen, maar het kost me vervolgens veel moeite om wakker te worden. Ik ben toch nog op tijd opgestaan om in het schemerdonker een stadswandeling maken. Ik ontdek weer een prachtige gevelspreuk: Kinder und Frieden sind das Wichtigste.
Er is in de Dom een gebed voor de vrede. Daar ben ik precies aan toe. Tranen stromen over m'n wangen, alsof ik rouw om de mensheid die zichzelf te gronde richt.
Na zo'n lange zit in de bus voelt het goed om toch mijn 6000 stappen te kunnen halen.
Weer op de hotelkamer heb ik een copieuze maaltijd samengesteld, heerlijk.
Helaas ben ik thuis vergeten de fietsroutes op m'n Garmin te zetten, ik ga morgen nog even naar een internetcafé om dat de regelen. De routes staan wel op m'n nieuwe smartphone, maar ik heb graag een alternatief voor als daarmee iets misgaat.
Het is 2 maanden geleden dat ik voor het laatst de hanzelroute gefietst heb.
Elke maand fietsen wordt me toch wat teveel, ik kom nergens anders meer aan toe.
Ik probeer nu eens in de 2 maanden op pad te gaan.
En omdat flixbus van november tot en met februari geen fietsen vervoert, kon ik het niet langer uitstellen. Gelukkig heb ik een veilige plek gevonden om de fiets neer te zetten in de wintermaanden.

De eerste fietstocht van deze fietsvakantie is 61 km lang, van Greifswald naar Trassenheide.
Het is een heel afwisselende tocht en ik ben in prima conditie!
Heb 10 euro gespendeerd aan een ontbijtje. Ik wil zo graag bijtijds op pad dat ik 5 minuten te vroeg in de ontbijtzaal ben,
terwijl het ontbijt 5 minuten te laat klaarstaat. Vervelende start van de dag. Heel dom van mij om over een kwartiertje te sikkepitten. Wanneer word ik ooit wijs.
Dat internet café is al jaaren gekregen opgedoekt, zoals een winkelier van het betreffende winkelcentrum me weet te vertellen. Geen Garmin navigatie dus.
De route van vandaag is heel afwisselend. Langs water, door bos, langs grote percelen met prille sprietjes wintertarwe, omgeploegde suikerbietvelden. Maar vooral: herfstkleuren.
Ook de wegen zijn heel verschillend: bospaden, onverharde wegen, fietspaden langs rustige doorgaande wegen, prima geasfalteerde fietspaden door de weilanden.
Ik heb geen last van steiltes, misschien omdat mijn conditie goed is.
In het stadje Wolgast zie ik wel een paar gasten bewonderd naar me kijken als ik probleemloos op eigen kracht een steil straatje in fiets.
Vandaag nu en dan motregen, ik heb al vroeg mijn regenbroek aangetrokken, was niet nodig geweest maar anders zit ik de hele tijd te prakkizeren: aan of niet aan. Verder bewolkt, somber eigenlijk. Maar ik heb de hele dag zo genoten. Wat is fietsen toch lekker.
Na een goddelijk bospad, zie video, hoor ik verschillende geluiden uit de fiets komen. De achterband is net een helicopter: hoe sneller ik ga des te hoger zingt het wiel.
Even met de hand de fiets naar achter gereden, en jahoor, dat probleem is opgelost.
Probleem twee is hardnekkiger en storender:
Bij trapbeweging loopt de mooie nieuwe kettingkast aan. Kijken, fietsen, prutsen, niks helpt.
Fiets aan de kant en met een ijzerdraadje wat vuil weggehaald. Tassen van de fiets af: joepie opgelost.
Tassen op de fiets, verder gereden: loopt toch weer aan. Heel irritant.

Wil voor internetconsult bij m'n fietsenmaker een video maken, krijg ik de Gopro niet aan.
Brr, ik ben het zat, niet ergeren, blik op oneindig, en ja hoor dat helpt.
Na 10 minuten is er niks meer te horen, kennelijk toch vuil dat zich eruitgereden heeft.
Om half 4 arriveer ik in het Feriencamp Trassenheide, nog juist op tijd voor live check-in. Het is een soort bungalowpark.
Maar behalve bungalows staan er ook lage lange gebouwen met hotelkamers. Eigen beddengoed en handdoeken meenemen, gemeenschappelijke keuken en sanitair op de gang.
Voor het gebouw stoelen en picknicktafels, deels overdekt.
Ik ben lekker buiten gaan lezen, en heb onderwijl een liter thee gedronken. Heel ontspannend. Vervolgens douche, uiltje gekapt, maaltijd gemaakt en verorberd.
Nu ga ik kijken of op vrijdag nog steeds windkracht 7 wordt voorspeld.