route
route

DE HAAS OP HANZEPAD

19 OKTOBER 2023 - 24 MEI 2026

  • za 02 nov 2024
  • Hanze route 2.10
  • Usedom-Ferdinandshof
fiets
67 km
07.15-13.17
trein
59 km
13.22-14.31
fiets
6 km
14.35-15.15
wandelen
5 km
15.20-16.30

fietsroute

Over de Zecheriner Brücke van eiland Usedom naar het vasteland.


Met een vreemde lus om het moerasgebied van het Peenetal heen naar Anklan.


Vervolgens over Leopoldshagen door de bossen naar Ferdinandshof.


Daar op de trein terug naar Greifswald, waar ik zal overnachten.


icon belevenis

Gisteravond ben ik al om 8 uur naar bed gegaan, dus niet heel moeilijk om 6.15 uur op te staan. Vreemd, ondanks dat ik alles al had ingepakt en gisteravond al had gedouched, doe ik er nog een uur over om op pad te gaan. Ik word uitgezwaaid door de vriendelijke hotelbaas. Maar heerlijk hoor, ochtendgloren. Geen mens te zien.


08.44 Peenetal Het eerste deel tot aan de Zecheriner Brücke en het stadje Anklam is vind ik niet echt boeiend.
Bij voorbereiding van de route zag ik een paar stijgingen van 6% en een klim van 9% bij afstand 18.6km vanaf routestart. Ik weet nog steeds niet hoeveel ik redelijkerwijs kan klimmen, en heb nu even goed opgelet. Die 6% haal ik op m'n sloffen.  Maar die 9% is nergens te bekennen, het is omstreeks 18.6km bijna vlak. Echter, er ligt daar een boom over de weg, kan mijn fiets er makkelijk overheen tillen. Maar vraag me af of die boom voor fout in de steiltemeting heeft gezorgd??


icon belevenis

08.48 Peenetal Na Anklan volgt prachtige moerasachtig watergebied met veel rietvelden en veel ganzen. Ben helaas net te laat om video te maken van de luidruchtig overvliegende troepen ganzen.


Het is lekker weer. Het begon koud, graad of 4. Daar had ik mee gerekend, dubbele kleding aangedaan. Om tien uur wordt het me veel te warm en moet alles weer uit. En waar laat je dan die warmte kleren... Gelukkig zit er een elastische hoes op de deksel van de zwarte bagagedragerstas.


08.48 Peenetal De onverharde weg van Leopoldshagen naar Ferdinandshof, die ik in oorspronkelijk plan gemist zou hebben, is prachtig, vooral nu de zon door de bladeren schittert. Routeyou gaf aan dat dit een eenvoudig te fietsen traject is. Klopt in zoverre dat er weinig geklommen hoeft te worden. Maar fietsen door een 20cm dikke laag dorre beukenbladen is bepaald niet makkelijk.


Midden in het bos wordt de weg geblokkeerd door een dikke omgevallen boom. Een wagen met laadbak waar een paar houtblokken in liggen, is onhandig aan het manoeuvreren. Een middelbare man en jonge vrouw staan ongemakkelijk bij die boom, waar ze kennelijk zojuist nogal slordig een paar stukken vanaf hebben gezaagd. Zijn ze aan het stropen op hun vrije zaterdag? De man vraagt waar ik heen wil, en hij beweert dat ik voor Ferdinandshof de hele andere kant opmoet. Heb slechte ervaringen met boswerkers die mij als fietser de weg wijzen. Ik maak er een grapje van, en zeg dat ze me vanzelf wel weer zien verschijnen als het inderdaad de verkeerde weg is. Met moeite sleep ik mijn fiets om de boom heen. Maar het blijkt toch echt wel de goede weg, praatjesmaker.


icon belevenis

Terwijl ik nog maar 8 km te gaan heb tot het station van Ferdinandshof, las ik toch nog een stop in. Het is al half 1 geweest en ik heb sinds half zeven vanmorgen niet gegeten, gedronken of gerust. Ik wil eigenlijk vroeg in de middag met de fiets de trein in, lijkt me het minst druk met fietsen. Ik heb toch een klein traumaatje opgelopen tijdens de heenreis in de trein van Berlijn naar Greifswald, toen ik m'n fiets in de overvolle trein moest proppen. Maar ik heb nu honger, ben nu moe, die trein zien we straks wel weer.


Als ik na de lunch en na 10 minuten plat even kijk hoe laat de eerstvolgende trein gaat, blijkt dat ik hem net wel of net niet ga halen. Maar misschien heeft deze trein vertraging, dat geeft mij weer meer kans. Anders wordt het 5 kwartier wachten. Ik zet er flink de sokken in, en ja hoor, 1 minuut voor vertrektijd sta ik op het perron. De trein loopt 5 minuten later binnen. Bijna helemaal leeg. In een uur ben ik in Greifswald, helemaal weer fit.


16.05 Greifswald, Pappelallee De gele fietstas gaat de bagagekluis in, de zwarte tas zet ik op mijn hotelkamer, en de fiets breng ik naar een plek waar hij veilig een aantal weken kan blijven staan. Hoewel ik ook de bus kan nemen, ga ik wandelend terug naar het hotel over de kilometerslange Rad- und Fußgängerweg, de Pappelallee. Het is half 5 als ik daar aankom. Ga met muziek plat op bed liggen, er ontsnapt me een kreet van vermoeidheid.

19.19 Greifswald, laatste avondmaal
Twee uur later heb ik genoeg puf om mijn laatste avondmaal te bereiden. In theorie zou de zwarte tas makkelijker dicht moeten kunnen nu ik al m'n eten opgegeten heb, maar dat valt toch tegen...




08.17 Peenetal, schotse  hooglander
10.39 Rosenhagen

  • zo 03 nov 2024
  • naar huis
  • Greifswald-Rotterdam

wandelen
1 km
06.50-07.15
bus
859 km
08.05-20.55
tram
3 km
21.05-21.40


Met de zwarte tas naar het station gewandeld, daar in de stationswachtkamer een half uur zitten wachten, want ik ben veel te vroeg. Kwartier voor de officiele vertrektijd van de Flixbus m'n gele tas uit de kluis gehaald en naar de bushalte gelopen.


Meteen komt de bus aangereden! Hij heeft vervolgens keurig staan wachten tot het vertrektijd was, dan ineens slaat de motor aan, de rokers komen binnen, geliefden rukken zich los, deuren sluiten en we gaan!


Tot aan Hamburg zijn we steeds keurig op tijd, bij elke halte 10 minuten rusttijd, ben ik steeds even uitgestapt om de benen te strekken.


Maar als altijd lopen we bij Hamburg flinke vertraging op, daar zijn steeds snelwegen afgesloten.
In Hamburg en Bremen is het zo'n drukte bij overstappen, dat ik maar liever in de bus blijf zitten. En door de opgelopen vertraging waren de pauzes ook steeds maar kort.


Ik zit onderweg een beetje te lezen, te suffen, muziek te luisteren, naar buiten te kijken. En als het voorbij Groningen zo donker is dat je niks meer kan zien, niet meer kan lezen, ga ik lekker nrc puzzels zitten oplossen om de tijd klein te slaan.


We komen dankzij de speling die in het rijschema is ingebouwd, keurig op tijd aan op de eindhalte: Rotterdam. Ik sleep met de tassen om m'n nek naar de tram. Als ik bij onze flat aankom, blijkt Coos de voordeur al geopend te hebben: hij zag me dankzij de tracker aankomen.


DAGROUTE