Vandaag een lang traject van 77 km naar Hamelen.
Volgens het boekje met een mooie gelijkmatige klim door het Osterwald, tussen kmstand 40 en 50.
Op camping An der Hafenspitze kun je volgens website domweg je tent opzetten, geen gedoe met sluitingstijden, er is zelfs helemaal geen receptie...
Heerlijk rustig de tent ingepakt.
Het helpt enorm dat ik gisteravond de etenstas heb ingepakt, daardoor is alles veel overzichtelijker.
De tent is vochtig, vannacht regende het nu en dan.
Onprettig vind ik het zwarte gruis dat van de grond op de slipranden is gespat.
Ik veeg dat zorgvuldig weg met m'n vloerdoekje.
Na zoveel dagen zit er een prettig ritme in de werkzaamheden, ik kan daarvan genieten.
Ik zou er ook van genieten als ik naar mezelf zou kijken.
Opgepakt en wel ga ik nog even plassen en poetsen.
Dan uitchecken via de automaat, om tegen inlevering van de incheckkaart de 10 euro borg weer terug te krijgen.
Nou, dat gaat helemaal mis: de automaat verdomt het om mijn ING-betaalkaart waar die 10 euro op gestort moet worden, te herkennen.
Ik laat een briefje achter dat ik de 10 euro aan de camping schenk...
Wel een slimme manier om de kosten van die automaat terug te verdienen!!
Na deze akelige onderbreking moet ik heel erg goed opletten dat ik de goede kant op fiets. Per slot heb ik nauwelijks, of zeg maar gerust géén richtingsgevoel.
Vandaag een flinke afstand naar Hamelen,
maar de Platzwart geeft op de website een geruststellende opmerking:
zet je tent maar neer en verder zien we wel, zoiets.
Het is vandaag de laatste fietsdag.
Ik ga lekker ontspannen rijden, ik moet er weer een hele tijd op teren.
Want eind van deze maand ga ik 10 dagen naar Stockhausen Sommer Kurse in Kürten.
En voordat ik dan weer reislust heb opgebouwd, zitten we toch al op begin september.
Al vrij snel rij ik Hanzestad Hildesheim in.
De route gaat wel dwars door Hildesheim maar niet door de Altstadt met bezienswaardigheden.
Dat vind ik wel vervelend. Heel gedoe om dan de route aan te passen.
Dat haalt me uit mijn ritme.
Ik ben trouwens wel eens in Hildesheim geweest, een bevriend componist had hier een première.
Maar in het vervolg moet ik toch weer vooraf zorgen dat ik de hoogtepunten in de route opneem.
Eigenlijk had de routemaker dat moeten doen, het is toch niet voor niets een Hanzeroute!
Enfin, terwijl ik mezelf goedpratend de stad weer uit fiets, spreekt een tegenliggende fietsdame me aan.
Ze ziet dat ik als vrouw alleen op fietsreis ben, en wil weten hoe ik dat doe. We wisselen ervaringen en plannen uit.
Ik snap ineens waarom ik niet de oude gebouwen moest bekijken: dan hadden we deze mooie ontmoeting niet gehad. De voorzienigheid heeft hier een rol gespeeld. Het is leuk om haar naar deze blog te kunnen verwijzen.
Al hoop ik niet dat al mijn avonturen en onverwachte gebeurtenissen haar gaan tegenhouden om daadwerkelijk op pad te gaan. Dus beste lezer, bedenk dat ik mijn avonturen ook een beetje aandik om het verhaal boeiend te maken. En als je zelf dingen beleeft, komen de oplossingen die bij jou passen vanzelf naar voren.
Eigenlijk is juist het mooie van op reis zijn, dat er onverwachte dingen gebeuren.
Je leert daarmee om te gaan. Niet in paniek te raken. Oplossingen te verzinnen.
Jezelf toe te spreken. En daarmee ontwikkel je vertrouwen in jezelf.
En dat zelfvertrouwen is zo fijn.
Dat begeleidt je ook de rest van de dag, en de rest van je leven.
Daardoor kun je genieten van avontuur zonder je zorgen te maken over wat er mis zou kunnen gaan.
Tijdens het fietsen zit ik meestal gewoon te kijken en verder niks.
Soms zit ik bovenstaande bedenksels te denken.
En heel heel vaak merk ik dat ik geluidloos aan het neuriën ben.
Ik vraag me wel eens af of andere mensen dat ook hebben.
Ik weet nauwelijks wat voor melodieën het zijn.
Meest klassiek klassiek en kerkelijk. Het lijkt wel uit mijn jeugd te stammen.
Ik heb ooit gelezen dat muziek bij het opstaan goed is voor je gevoel van welzijn. Misschien ben ik daarom wel zo gelukkig.
Middenin het Osterwald liggen ineens 2 dikke bomen over het pad.
De eerste boom kan ik langszij passeren.
Maar het tweede obstakel kom ik met mijn brede tassen maar nauwelijks voorbij!
Even vóór Hamelen staat een prachtig rode Ami 8 te pronken! Nostalgie. Het is dankzij de gordijntjes in Coos' Ami 8, dat wij elkaar hebben leren kennen. Nieuwgierig? Vraag maar hoe dat dan gegaan is...
Als ik in Harmelen ben, kan ik de camping niet vinden.
Wel zie ik een bordje richting camping. Ik pak Google Maps erbij.
Fiets vervolgens een flink eind naar het noorden, evenwijdig aan de Weser.
En ja hoor, daar is een camping.
Ik kom daar om 10 voor vijf aan, en zie dat er toch een receptie is. Een uurtje later mailt Coos, dat ik op een andere camping sta dan ik van plan was...
Was een heerlijke dag vandaag. Flink eind gefietst.
't Is droog, wel flink wind, tegen. Maar allemaal goed te doen.
Ik zit nu in Harmelen op een leuke camping langs het water.
Hier een heleboel trekkerstentjes, voor het eerst deze reis.
Moet eigenlijk de stad gaan bekijken.
Maar ik vind het veel lekkerder om hier te blijven zitten, beetje lezen, beetje muziek.
Het is een heel ingewikkelde reis.
Ivm de Stockhausen Kurse in Kürten eind juli, laat ik m'n fiets achter in Leverkusen. Ik moet in 3 regionale treinen om daar te komen.
Dan gaat de fiets in de Radbox die ik daar heb gehuurd.
Dan met bagage in Flixbus naar Eindhoven.
Dan in één ruk met NS naar Rotterdam.
Gehoopte thuistijd 20.00 uur. Zal mij benieuwen...
Vanmorgen om half zeven opgestaan, heb nog tijd genoeg om door de Altstadt te fietsen.
Ben blij dat Coos me heeft gewaarschuwd dat ik op een heel andere camping zit dan gepland, want mijn voorgeprogrammeerde route naar het station klopte dus helemaal niet!!
Zou flinke verwarring hebben gegeven.
Heb een trein eerder dan gepland, geen probleem om fiets in en uit de trein te krijgen.
Kon de volledige bepakking op de fiets laten zitten.
In Altenbeke moet ik ruim uur wachten.
Maar daar is een heerlijke wachtruimte met echte lounchebanken en heerlijke croissants met krenten en chocolade.
Ik heb nog 1 pindakaas boterham voor noodgevallen, nog steeds van eigen brood dat ik thuis heb gebakken.
Vanuit de wachtruimte kan ik toezicht houden op mijn fiets die geheel bepakt buiten staat.
Ik zit nu in trein 3, naar Leverkusen. Het gaat helemaal goed komen. Het is bepaald fris buiten, steeds beetje regen maar daar heb ik geen last van, zit lekker in de trein, de Frankfurter te lezen. Vind vooral de schrijfstijl van de Frankfurter grappig, niet echt ironisch of cynisch maar wel minder zwaar op de hand dan NRC.
Omdat het fris is, ga ik in het treintoilet een extra truitje aantrekken.
Terwijl ik in Leverkusen de trein uitstap, realiseer ik me dat ik m'n smartphone in trein heb laten liggen.
Te laat. Deuren zijn al dicht.
Hij zou aan een koord om m'n hals moeten hangen, maar waarschijnlijk ik heb hem afgedaan op de WC terwijl ik m'n overhemdbloes uitdeed om die extra trui aan te trekken.
Waarom ik dat gedaan heb is me een raadsel!!!
Heb het verlies meteen aan DB doorgegeven, ik heb namelijk een 2e smartphone bij me, goed he!! Heb de verloren smartphone door Google laten blokkeren. Ik merk dat ik helemaal niet in paniek raak, heerlijk is dat.
Fiets wegzetten ging goed, ik hoef het stuur niet te kantelen.
Gelukkig maar, want ik had gereedschap per abuis diep weggeborgen.
Ik zit nu in de Flixbus; omdat ik geen zin had om de 2 grote fietstassen als 1 pakket aan te bieden, heb ik thuis een extra bagageticket bijgekocht.
Ik ga lekker genieten. Weinig geslapen vannacht.
Zet de wekker zodat ik niet per ongeluk naar Lille meerij ...
Terwijl ik in de Flixbus zit, krijg ik om 16:29 een email van het GepäckCenter Köln dat de smartphone is gevonden! Kan ik hem over 2 weken mooi ophalen voordat ik m'n fiets uit de Radbox haal.
In Eindhoven is het nog een eindje lopen naar het treinstation, dat vanaf de bushalte niet direkt zichtbaar is. De trein zit vol, met al m'n krachten gooi ik de fietstassen in het hoge bagagerek, er is geen plek om die op de grond te laten staan. Op m'n reserve smartphone schrijf ik het verslag van de laatste fietsdag.
Om kwart over 8 ben ik thuis, feitelijk zonder vertraging, ongelooflijk op een reis met, als ik goed geteld heb, 6 keer overstappen.
Maar ik heb wel reuze trek; gelukkig liggen er nog allerlei knollen en kolen in de ijskast. Om precies 21.00 uur zit ik achter alweer een heel gezonde maaltijd!!
camping Bergmühle in Holle
08.17
08.52
09.36
09.40
11.01
11.50
12.01
12.05
3.06
13.11
13.47
14.29
15.27
15.29
15.59
16.07
16.27