DE HAAS OP HANZEPAD

Vanmorgen wekker op half zeven. Volgens afspraak heeft het Gasthof heeft m'n ontbijt al klaargezet in een gemeenschappelijke ruimte waar hotelgasten kunnen lezen en thee kunnen zetten. Het is een zeer karig ontbijt, maar het is voldoende.

Ik vertrek met dageraad om 7.45 uur. Het is een heerlijke rit grotendeels naar beneden, over een doorgaande maar nog rustige weg.

Ruim op tijd arriveer ik op het station van Finnendrop.

Ik heb weer zin in een reisje in etappes naar huis toe.

Bij aankomst op station station Opladen blijkt dat ik met m'n fiets niet van het perron af kan komen. Lift wordt vervangen, in de herfst van 2025 weer in bedrijf. Er is een korte trap naar beneden, die gaat naar spoor 5. Vanaf spoor 5 situatie zelfde als op mijn spoor 1 (meer sporen zijn er niet).

Een heel hoge trap van 60 treden. Links en recht een roltrap, links komt van boven naar beneden, rechts funktioniert nicht. Ik krijg de fiets ook zonder bagage die steile trap niet op.

Bij de lift staat een tel.nr waar Behinderten 24 uur tevoren assistentie kunnen aanvragen. Die heb ik uiteindelijk gebeld. 10 min in wachtrij. Toen uitleg. Toen doorverbonden met andere juf. Die heeft nog nooit van Leverkusen Opladen gehoord. Als ze dat station vindt, ziet ze dat er geen Reizecentrum is. Dan moet ik maar aan iemand om hulp vragen.

Verdorie ik sta hier nu een half uur, er zijn alleen oude mannen, een paar verlopen types en een paar vrouwen op leeftijd. Omdat de juffrouw kennelijk de hoorn heeft neergelegd en ik al een hele tijd niks meer hoor, heb ik de verbinding maar verbroken. Fiets onderaan de lange trap gezet, bagage eraf. De naar beneden komende reizigers bestudeerd, in het besef dat hun eerstvolgende trein pas over 12 minuten gaat.

En ja hoor, er komt een jonge man de hoge trap af, op z'n handy kijkend. Of hij in staat is de fiets voor me naar boven te brengen want ik kan hier anders niet weg. Zonder een woord te zeggen pakt hij de fiets op en tilt hem in 1 ruk naar boven. Ik met de 2 tassen erachteraan. Hartelijk dank. Hij weg en ik hoewel nog verward toch opgelucht. Een heel hoge voetgangersbrug over, aan de andere kant via haarspeldbochten voor fiets en voetgangers weer naar beneden.

In de trein naar Opladen had ik nog een fietsroute gepland van Opladen naar Mitte, dat was ik thuis vergeten. Wilde liever met routeyou dan met googlemaps fietsen. Op routeyou staat de instelling nog op mooiste route, krijg ik niet naar kortste route. Ach, was maakt het uit, aantal km is hetzelfde. Nou die recreatieve route liep meteen door een heuvelig stadsdeel, raakt in snelwegen verward, plus een wegopbreking. Toch maar Google maps, want dit gaat niet goed zo.

Kom ik vanaf de straat zo op station Mitte perron 5 uit. Even denk ik dat ik in een nachtmerrie zit. Op dit perron ook geen lift, maar helemaal aan de andere zijde van het perron wel een trap plus haarspeltfietspad naar beneden. Ik herkende die situatie van de vorige keer, toen alle wachtenden ineens naar een ander perron moesten. Ik kan nu via de voetgangerstunnel naar de hoofdingang van het station, en vandaar naar de Radbox. Nog prima op tijd, maar had toch niet gedacht dat ik, om half 7 opgestaan, toch maar zo weinig speling zou hebben.

Fiets keurig opgeborgen. Naar Flixhalte, bus zou op tijd aankomen. Nog even een krentebol. En jahoor daar komtie al. Hij rijdt na 4 passagiers ingeladen te hebben zelfs 5 minuten vóór tijd weg!

Coos stelt voor samen in de pizzeria te gaan eten.

In Rotterdam zit hij me in de hal van Centraal op te wachten, samen een paar haltes met de tram, stukje lopen naar de pizzaboer.

We hebben daar heerlijk pizza gegeten. Bijgekletst.

Als we afgerekend hebben, komt de pizzabakker met 2 gerbera's naar ons toe: hij vindt ons zo'n heerlijk stel, dat hij ons een bloemetje wil geven.