DE HAAS OP HANZEPAD

Ontbijt is inclusief in m'n dure hotel. Als ik weer om klokslag 8 uur de ontbijtzaal binnenkom, word ik hartelijk ontvangen door een vrouw die er echt plezier in heeft om de gasten te verwennen. Behalve m'n 2 broodjes met ei en kaas schep ik ook een bakje kwark op, duidelijk zelf op smaak gemaakt. Hoewel de kwark er goed uitziet, durf ik het toch niet op te eten. Liever een schijtluis dan een schijthaas.

Bij het wegrijden voel ik of de weg glad is. Maar, hoewel het weer wat heeft gevroren, lijkt alles goed begaanbaar.

Maar toch speelt de kou me parten: na een kwartiertje houdt Garmin ermee op, zegt dat de batterij leeg is. Het is een vreemd apparaat: er zitten gewone batterijtjes in, maar die zijn normaal gesproken in mum van tijd leeg. Je kunt echter ook stroom toevoeren vanuit de powerbank, dan houden die batterijen het oneindig lang vol. Dat werkt altijd prima, maar nu is het kennelijk te koud.

Gelukkig heb ik de smartphones nog, zonder navigatie ben ik nergens!!

Ik zit vandaag een beetje op de automatische piloot te rijden. Er gebeurt verder niet veel. Hoewel de boodschap die Gott op een levensgroot reclamebord heeft achtergelaten, toch wel heel bijzonder is. Geen denken aan dat zo'n bord in NL zou kunnen staan...

Grote stukken ga ik niet harder dan 7 km/uur, in z'n derde versnelling. En dan nog regelmatig stilstaand even op adem komen. Heerlijk om dan naar de vogels te luisteren. En dan weer gaat het een stuk vlotter. En dan weer een beetje omhoog, en zo gaat het maar door.

Het valt me op dat er nogal wat snoeiwerkzaamheden langs de wegen in het weekend gedaan worden. Lijkt wel alsof plaatselijke boeren snoeien, gelijk versnipperen, en dan vervolgens de snippers een paar kilometer verderop op eigen land storten.

Op het eind gaat het lekker, over een oude spoorbaan.
Flink stuk bos, waar ook flink gerecreëerd wordt.

Dit keer heb ik de gpx-routes zoals die door hanzefietsroute.nl worden uitgegeven, niet aangepast, eerlijk gezegd lukte dat dit keer niet. De officiële route komt niet precies langs Köln/Bonn Flughafen, dus dat laatste stukje heb ik in een afzonderlijke routetje van 3km gezet.

Maar wel zaak om op het juiste moment de afslag te pakken. Ik was van plan om dan zowel de Garmin als de smartphone aan te zetten, dan is makkelijk te zien wanneer ik van de oorspronkelijke route afmoet.

Maar Garmin laat het vanwege de kou afweten. Dus moet ik op de smartphone de oorspronkelijke route stopzetten om dat laatste stukje te kunnen laden. Maar verdorie: dat laden lukt ineens niet: er zou geen internet verbinding zijn. Google Maps wil ook niet op gang komen. Ik controleer of ik niet per ongeluk op vliegtuigstand ben gekomen, maar niks hoor. Zijn de Russen bezig, geeft de zon storende straling af?

Gelukkig staan er verkeersborden naar het vliegveld voor het autoverkeer, die volg ik bij gebrek aan beter. Dan komt ineens Google Maps tevoorschijn. En dan kom ik ook keurig op het station van het vliegveld.

Ik heb de hele weg flink doorgefietst en de lunch uitgesteld tot in de trein.

Als ik het perron oploop blijkt mijn uurtrein naar Mönchengladbach over 5 minuten te vertrekken.

Precies genoeg tijd om me goed te positioneren en de fiets af te tuigen. Ik kan zelfs nog een minikrentebolletje naar binnen werken, je weet maar nooit hoe vol de trein zit.

't Is ongelooflijk, maar de trein is keurig op tijd. En niet overvol.

In Mönchengladbach wel even een klein paniekje. Ik heb dit traject in het verleden vaak getreind, de overstap in Mönchengladbach naar Venlo was een eitje: gewoon aan de andere kant van het perron. Het zijn 2 heen en weer treintjes, en bij geringe vertraging wachtten ze op elkaar.

Maar ja, waarom zou je iets makkelijks in stand houden als je het ook moeilijk kunt maken: trein naar Venlo vertrekt tegenwoordig van een ander perron. Nu snap ik waarom mensen zo zenuwachtig de trein uit snelden. Ik op zoek naar de lift, wachten tot die boven komt, naar goede perron rennen met fiets, lift ophalen, duurt een eeuwigheid, lift naar boven. Maar gelukkig staat het fietsdeel precies bij de lift.
Ik kan er zo in, en de trein vertrekt meteen.

In Venlo is het altijd stressen. Ook dankzij klantonvriendelijke perronkeuze. Het begint er al mee dat in Venlo degenen die terug willen naar Mönchengladbach uit de uitgangen blokkeren, je kunt nauwelijks uitstappen.

Dan het hele perron af, om weer met 2 langzame liften op het vertrekperron te komen.
Ik had ermee gerekend het niet te halen, en dus 29 minuten te moeten wachten.
Maar hoera, het is wel gelukt. En de trein naar Venlo is helemaal niet druk.

Helaas wel overstappen in Eindhoven, maar de aansluitende trein staat gewoon recht tegenover klaar.