Vandaag de laatste etappe van mijn Hanze-route.
Op donderdag 19 oktober 2023 ben ik vanuit Rotterdam gestart. Ongeveer eens per maand heb ik een paar dagen gefietst, dan ging ik verder waar ik de vorige keer gebleven was.
Soms liet ik de fiets achter in de plaats waar ik gebleven was, soms nam ik hem met de flixbus of met de trein weer mee naar Rotterdam.
Nu dus het laatste stukje, van Woudrichem naar Rotterdam, 50 km, peuleschil.
Omdat dit stuk niet meer onder de authentieke Hanze- route valt, heb ik het traject zelf uitgstipped. In verband met de feestdagen heb ik de veerpontjes vermeden, ook al omdat het zondag is, en ik door een stukje Bible Belt kom. In deze streek varen sommige pontjes niet op zondag...
Het begint wat eentonig te worden, maar ik heb alweer goed geslapen en alweer niet op de camping ontbeten.
Bij de Merwedebrug, bij Gorinchem, is het fietspad afgesloten.
Ik schrik wel even, maar een andere fietser stelt me meteen gerust: het fietspad aan de andere kant van de rijbaan is wel gewoon in gebruik.
Ook heerlijk om te zien hoeveel mensen hier vandaag op de fiets zitten, dat ben ik in andere streken wel anders gewend: was het mooi weer in het weekend, zie je nog geen kip.
Ben wel blij dat ik vroeg ben gestart, want eerlijk gezegd zaten er toch een paar gemene klimmertjes tussen, die ik niet graag bij 30 graden zou doen.
Op zo'n laatste dag van zo'n lange route gaan er heel wat gevoelens en gedachten door me heen.
Ik voel vooral dankbaarheid, dat ik op m'n 74ste nog fitaal en fit genoeg ben om zo'n avontuur aan te gaan.
Ik heb het idee dat ervaringen uit het verleden eraan hebben meegewerkt dat ik dit kon doen en kon volbrengen.
Heel simpele dingen die het reizen zoveel makkelijker maken:
Dat ik gewend ben aan eenvoudige doch voedzame maaltijden
die ik makkelijk kan meenemen en in een hotelkamer kan klaarmaken.
Dat ik geleerd heb om juist zoveel te drinken dat ik onderweg niet hoef te plassen.
Dat het me lukt om bij aankomst zoveel te drinken dat ik dan wel goed kan doorspoelen,
zonder ook maar één keer blaasontsteking op te lopen.
Dat ik onderweg niet hoef te ontlasten.
Wat een uitvinding: 's morgens vroeg 5 minuten in de sfinx-houding
dan op een holletje naar het toilet, en de rest van de dag geen aandrang.
Dat ik een goede 2e hands Koga met Rohloff naaf op de kop kon tikken.
Dat ik zo'n mooi tentje kon kopen.
Dat ik de steeds duurder wordende hotelkamers kan betalen.
Dat ik weet hoe ik vlot van mijn stramheid af kan komen:
paar dagen Feldenkreis oefeningen
en ik beweeg weer zo soepel als een hinde.
Dat ik goed kan uitrusten door naar muziek te luisteren.
Je begrijpt het al, deze lijst kan eindeloos doorgaan.
Doet me denken aan het mooie evangelische liedje:
Dank U dat ik danken kan ...
Vanaf Gorinchem herken ik sommige stukken, ik ben hier duidelijk eerder geweest.
Heerlijk om te ontdekken dat ik via de Brienenoordbrug Rotterdam binnenkom.
Prachtige brug. Twee jaar geleden ging ik regelmatig 3 keer deze brug op en neer om m'n conditie te trainen.
Eerlijk gezegd heb ik niet de indruk dat mijn conditie door deze reis echt verbeterd is, ik heb de laagste versnelling nodig om boven te komen.
Maar mijn streven was ook niet zozeer om nog sterker te worden.
Belangrijk is dat ik voldoende afstand kan rijden om het heen en weer reizen profitabel te maken.
Belangrijk is dat ik fit genoeg ben om bij tegenslag en onverwachte situaties een goede oplossing te vinden.
Dat m'n conditie goed genoeg is om van het landschap te kunnen genieten.
De allergrootste winst van deze reis zit voor mij in de voldoening dat ik dit avontuur ben aangegaan.
07.50.09
08.21.45
09.38.39
09.47.19
10.27.01
11.14.15
11.16.43
11.34.16